© Haarlemse Blues Club 2018

LET OP:
Onze bluesavonden kunnen op vrijdag, zaterdag of zondag plaatsvinden.
Showtime voor shows op vrijdag en zaterdag: 21:00 (zaal open 20:30).
Showtime voor shows op zondag: 15:30 (zaal open 15:00).

LET OP: DEZE SHOW IS OP EEN DONDERDAG!

 

Over Tail Dragger


James Yancy 'Tail Dragger' Jones werd in 1940 geboren in Altheimer, Arkansas en verhuisde in de vroege jaren '60 naar Chicago. De interesse voor de blues zat er al vroeg in en James zong op school al liedjes van John Lee 'Sonny Boy' Williamson. Hij is in Chicago verder opgekomen onder de vleugels van blueszanger en harmonicaspeler Howlin' Wolf. Die zei op een goed moment zelfs 'This boy is gonna take my place one day'. En zo geschiedde. Toen dit zwaargewicht is komen te overlijden nam diens gitarist Hubert Sumlin contact op met Tail Dragger en speelden ze samen heel Chicago plat en toerden ook met regelmaat door de hele Verenigde Staten.

Ook is deze man te bewonderen in een documentaire uit 1985 van twee Nederlanders, genaamd 'Smart', waarbij de documentairemakers de Nederlandse 'Zangeres Zonder Naam' volgde. Zij vertolkte jarenlang het Nederlandse levenslied. In Amerika belichtte de twee de bluescultuur, met name in Chicago op o.a. de Delta Fish market, waar Tail Dragger regelmatig speelde.

Tail Dragger heeft een charisma waar je niet omheen kan. Waan je in de zwarte clubs van westside Chicago. Geen nachtegaal, maar absoluut een must-see!

 

Over Willie Buck


Als auto techneut sleutelde hij altijd al aan oude Buicks, Cadillacs, Ford Mustangs en meer van zulke Amerikaanse bakken. Een collega muzikant uit Zoetermeer heeft een Buick uit 1956 en toen hij 'm startte tijdens de vorige tour hoorde bij binnen 30 seconden dat de katalysator vervangen moest worden.

Toch lurkte de passie voor het zingen van blues altijd al en Willie Buck leerde zingen bij Muddy Waters aan de keukentafel. Wilie is nog altijd flink op dreef - geen wonder dat hij afgelopen april alweer zijn vijfde solo album uitbracht - en was al eerder in de Haarlemse Blues Club te bewonderen, in 2016. Dat was binnen drie weken stijf uitverkocht.

Wij kijken er enorm naar uit deze legendarische zangers aan jullie te mogen presenteren!

Het is iets puurs, rauw en waar. Lapa Loca, southern rhythm & rootsband uit Brabant, is gefascineerd door het geluid en proeft en leert en mixt het met hun eigen sound. Zangeres Linda Kessels heeft vanaf het begin van haar carrière affiniteit met de bijzondere sound en boodschap van Aretha Franklin. Ondanks dat haar sound en looks niet hetzelfde zijn, heeft ze wel haar hart verloren aan de zangstijl en onderzoekt ze al jaren haar eigen versie hier in. Verwacht geen blazers, strijkers of achtergrondzangeressen, maar de rauwe, strakke, groovy sound van Lapa Loca aangevuld met onweerstaanbare, scheurende sax-solo’s. Kom met ons mee de parels uit deze muziek beleven en voortzetten.

Eugene Hideaway Bridges werd in 1963 geboren in New Orleans en groeide op in Amite, Louisiana. Als vierde zoon zoon van vijf kinderen van bluesgitarist Otheneil Bridges Sr, ook wel bekend als 'Hideaway Slim', is het duidelijk waar zijn artiestennaam vandaan komt. Zijn moeder is van de familie Bullock, net als Anne Mae Bullock, beter bekend als Tina Turner) en Eugene heeft zijn gitaarskills van zijn vaders kant en de zangkwaliteiten van zijn moeders kant.

 

Al vanaf zijn vijfde zong hij gospel in Louisiana samen met zijn broers als 'The Bridges Brothers' en Eugene was de muzikant in de kerk die met de pastoor, Elder AA Edwards, meereisde op tournee door de staat. Op zijn 13e deed Eugene mee aan een R&B talentenshow en formeerde hij zijn eerste band: The Five Stars.

 

Vanaf zijn 19e toert Eugene al kriskras door de Verenigde Staten totdat hij eind jaren '80 alleen naar Europa reisde waar hij opviel bij Big Joe Turner, o.a. bassist geweest bij B.B. King. Big Joe bood hem een plaats aan als zanger en gitarist in zijn 'Memphis Blues Caravan' combo, een mooie ervaring voor Bridges. Een jaar later vertrok hij om weer onder zijn eigen naam te spelen en formeerde de band die zijn naam droeg. Onder contract bij het Blueside Label nam hij diverse hits op zoals Born to be Blue, geproduceerd door Mike Vernon. Zijn live shows werden ontzettend goed ontvangen; kregen lovende recensies en leverde hem zelfs een paar awards op waaronder UK's Blueprint Magazine Vocalist of the Year. Daarnaast won hij The Throphees France Blues '99 Chanteur de L'annee.

 

In 2000 werd Eugene gecontracteerd bij Armadillo music en bracht zijn volgende album uit, Man Without A Home, die over de hele wereld gedraaid en wederom goed ontvangen werd. Bridges speelde op vele grote festivals, vaak ook als headliner, in praktisch elke staat in de VS, kriskras door Europa, Singapore, Nieuw-Zeeland en Australië. Hij liet overal een storm van goede indrukken achter.

 

Vele studio- en livealbums later waar Bridges ook de nodige uitstapjes heeft gemaakt, is hij nu weer terug bij zijn roots, geïnspireerd door een award die hij in ontvangst nam die hij opdroeg aan zijn vader. Blues, soul, jump, funk en gospel komen allemaal terug in de Eugene 'Hideaway' Bridges sound en verrast ieder publiek wereldwijd!

 

Eugene Hideaway Bridges – Guitar & Vocals

Kelpie McKenzie – Bass Guitar

Pat Manske – Drums

Laat ik beginnen met dat het een klein wonder is dat we deze band van wereldklasse bereid wisten te vinden om naar Haarlem af te reizen voor een show in het theater. Deze willen jullie echt, maar dan ook ècht niet missen!

 

Sugar Ray and the Bluetones is een zeer gewilde band van internationale allure. Elke muzikant in deze band - die overigens al 35 jaar (!) grote podia over de hele wereld platspelen - heeft een uitzonderlijke staat van dienst. Amper twee jaar geleden werd deze band nog genomineerd voor maar liefst 10 Blues Music Awards in de Verenigde Staten. Zij zijn in staat moeiteloos urenlang achter elkaar originele nummers te spelen maar gaan een goede interpretatie van een bluesklassieker zeker niet uit de weg.

 

Sugar Ray Norcia (rechts op de foto) is een begenadigd zanger met een passie voor vele genres binnen de Amerikaanse rootsmuziek. Rhythm & Blues is hem met de paplepel ingegoten; ballads zingt hij met het grootste gemak en alles is gewoon in de roos. Geen gebrul, maar een rasechte no-nonsense blues- en soulzanger. Daarnaast speelt hij ook fantastisch harmonica waarmee hij nummers siert. En geloof me, dit is niet iets wat hij 'erbij' doet; hij speelt de sterren van de hemel. Deze man behoort tot het hoogste segment in zijn categorie.

 

Michael Mudcat Ward is een echte bassist. Een cool cat. Geen poespas, geen trucjes, maar gewoon een hele dikke, zompige en diepe groove neerleggen voor alles en iedereen die hij begeleidt. Samen met drummer extraordinaire Neil Gouvin vormt hij de ritmesectie voor deze fantastische groep. Neil is één van de gaafste drummers die we kennen en staat bekend om zijn geweldige swing, drive en waar nodig vuur vanachter de drumkit. Neil is al sinds de middelbare school samen met Sugar Ray Norcia op het podium te vinden en u kunt begrijpen dat deze mannen geweldig op elkaar zijn ingespeeld.

 

En dan, last but certainly not least: Charles Baty (links op de foto), wellicht beter bekend als 'Little Charlie'. Wat te zeggen over deze man.. Little Charlie is werkelijk van zoveel markten thuis. Hij is een ervaren rot in het vak, een expert zou je kunnen zeggen. Moeiteloos weet hij rootsmuziek uit alle hoeken van de Verenigde Staten uit zijn gitaar te toveren. Niet alleen dat, hij beheerst zijn instrument zo goed dat hij er al decennia lang zijn unieke eigen interpretatie aan toevoegt; al is hij niet vies van een mooie Charlie Christian quote, of noem nog eens iemand.. Little Charlie is origineel bandlid van Little Charlie & the Nightcats; een groep uit hetzelfde schap klasbakken die inmiddels verder is gegaan onder de naam Rick Estrin & the Nightcats. Nu is Little fulltime-member van Sugar Ray and the Bluetones en wij zijn ongelooflijk blij dat hij erbij is op 1 november!

Archie Lee's nummers zijn doordrenkt met zijn levenslied. Archie Lee Hooker, een volle neef van boogie-legende John Lee Hooker, werd geboren in Mississippi en verhuisde later naar Memphis, Tennessee. Als tiener vormde hij een gospelgroep genaamd The Marvellous Five die door de hele staat en naastgelegen staat Louisiana optraden. Later verhuisde Archie naar Californië om zijn oom John Lee Hooker te vergezellen; die niet lang daarna zijn mentor zou worden. Hij leerde hem alles over de blues dat hij wist en ze waren vaak samen op het podium en in de studio te vinden.

In 1995 toerde Archie Lee voor het eerst in Europa met Carl Wyatt and the Rhythm Kings en namen hier hun debuutablum 'Suicide Blues' op. Vandaag de dag heeft Hooker nog een viertal meer albums op zijn naam staan die erg goed ontvangen werden.

Sinds 2011 toert en speelt Archie Lee met deze band geraffineerde Europese muzikanten die hem tot grote hoogte brengen. Het nieuwste album 'Chilling' presenteert 13 nieuwe, zelf gepende nummers en is al geruime tijd reden voor grote festivals om deze fantastische band te boeken.

Wij zijn heel blij deze man en zijn band in het Haarlemse te kunnen presenteren!

We zijn blij aan te kunnen kondigen dat we deze bluesnight twee bijzondere acts op ons podium mogen presenteren. Allereerst de befaamde Engelsman en wereldburger Ian Siegal; hij zal een solo-optreden doen, waarin hij zijn publiek als een gids meeneemt op reis naar een prachtige combinatie van 'bestemmingen' in de stijlen binnen de rootsmuziek: blues, gospel, folk, country, soul.

Siegal heeft anno nu maar liefst 23 (!) awards op zijn naam staan en Mojo noemde hem al eens 'UK's best kept secret'. Zijn solo-optredens, doorspekt met passie en diepgang, zijn zeer indrukwekkend. Siegal is een rasmuzikant, verteller en entertainer in hart en nieren en speelt geen show hetzelfde. Hij improviseert waar je bij staat. En hij is in vorm. Een parel.

Over de support act Richville:

Richville is een nieuw project van zanger/gitarist Richard van Bergen en drummer J J Goossens. De muziek van het duo kan omschreven worden als ongepolijst en stripped-down. Geïnspireerd door de periode waarin de Blues overging van akoestisch naar elektrisch.

Richville is een mix van trance-achtige Delta Blues en funky New Orleans second-line ritmes. Blues was oorspronkelijk vooral dansmuziek. Spelend als two-man band legt Richville de focus dan ook op de essentie van deze krachtige en tijdloze muziek: de groove!

In de Tub Thumper studio van Bird Stevens nam Richville hun debuut CD op. Deze CD kwam in september 2019 uit op Tub Thumper Records.

Guy King's muziek is fris en uniek maar presenteert tegelijkertijd een sterke link naar de grootmeesters die voor hem kwamen. Zijn stem en performance doen denken aan die van Ray Charles, om maar eens iemand te noemen. Zijn aangeboren talent om moeiteloos blues, elementen van jazz en R&B te combineren maakt hem uniek in z'n soort.

King is geboren in een klein plattelandsdopje in Israel. Op zijn 16e tour hij als jonge muzikant voor het eerst door de Verenigde staten en op zijn 22e emigreert hij naar het land van The American Dream, alwaar hij via Memphis en New Orleans in Chicago terecht komt. Hier ging het balletje echt rollen voor Guy toen hij bandleider en leadgitarist werd bij Willie Kent, die hij zou blijven tot diens overlijden in 2006. Daarna startte King zijn solocarrière en speelde in gerenommeerde plekken met veel geschiedenis in Chicago als Buddy Guy's Legends, House of Blues, Rosa's Lounge en meer. Al gauw speelde hij een indrukwekkende 250 tot 300 shows per jaar en kreeg hij gelegenheid te openen voor grootmeesters als B.B. King, Buddy Guy en begon hij wereldwijd te toeren in Zuid-Amerika en Europa.

In 2009 bracht hij zijn eerste soloalbum uit genaamd 'Livin' It', welke zeer goed werd ontvangen door het publiek en de pers. Die plaat opende verdere deuren naar I Am Who I Am, It Is What It Is en By Myself.

King's carrière ging verder. In 2015 werd hij gecontracteerd bij één van de meest spraakmakende blues en jazz platenmaatschappijen in de wereld, Delmark Records in Chicago. Hier nam hij in 2016 het album TRUTH op, die bereikte #1 bij de Roots Music Report - Contamporary Blues Chart en #5 hij de Living Blues Chart en kreeg lovende recensies wereldwijd. Hij werd zelfs uitgenodigd voor het Montreal Jazz Festiavl, Chicago Blues Festival, King Biscuit Festival in Helena, Arkansas en meer.

King werd in2017 genomineerd voor een Blues Music Award in de categorie 'Best Emerging Artist Album'. Zijn carrière zit nog altijd in de lift en King is nog altijd relevant!

Hij wordt steevast begeleid door een team muzikale klasbakken die de top van Europa vormen; één ervan zag u al eens eerder bij ons in de Haarlemse Blues Club, als drummer van Kirk Fletcher. Nu drumt Fabrice Bessouat achter Guy King en neemt hij ook bassist Kris Jefferson en Cédric le Goff mee op toetsen.

Dit belooft een ge-wel-dige bluesnight te worden, dames en heren!